48 ώρες και ένα σκυλί!


Σταγόνα.
Σταγόνα βροχής που καθρεφτίζει με την βοήθεια του ηλίου το ουράνιο τόξο, δεν υπήρξε..
Μαύρα, πυκνά σύννεφα ''συντρόφευαν'' τον ουρανό.
Ματωμένες καρδιές τον αγνάντευαν αλλά αυτός δεν υποχωρούσε..
Δεν έδινε την ευκαιρία για ένα ''εύκολο'' ταξίδι..

Μουντός καιρός με ''σκοτεινούς'' ανθρώπους..
Βήματα σε πλακάκια, χαραγμένα από τις κακουχίες των χρόνων..
Η φλόγα ενός κεριού που τρεμοπαίζει από τον αέρα της ανοιχτής πόρτας.
Μυρωδιά λουλουδιών, πένθιμων, άχρωμων λουλουδιών που σκορπούν αντί για την μυρωδιά της άνοιξης, την μυρωδιά της αναπόφευκτης μοίρας.
Βλέμματα χαμένα κοιτούν το άπειρο για μια λύση ουτοπική..
Δάκρυ πέφτει από τα μάτια και το χέρι δεν υπακούει..
Ούτε θέληση ή λογικη είναι εκεί.
Μονό η ψυχή.
Η ψυχή που αιμορραγεί και δεν την νοιάζει η στιγμή, μόνο το γιατί.
Ένα μαντήλι μουσκεμένο χέρι με χέρι θα βρεθεί στο μάτι αυτού που νοσταλγεί
Κίνηση, άρνηση και πάλι από την αρχή.

Το μυαλό δεν λειτουργεί, όλα πλέον είναι εκεί..
Καταγράφουν κάθε στιγμή γιατί μόνο αυτό αρκεί.
Μαθαίνεις να ζεις και ας σου φαίνεται αυτό μια επιλογή μηδαμινή.

Περπατάς, περπατάς.
Το κεφάλι αδειανό.
Ακολουθείς τον κόσμο μέσα σε έναν δρόμο άδειο.
Το που πας δεν βρίσκει το γιατί.
Έτσι είναι η απώλεια δηλαδή?
Ένα κενό στην ψυχή?
Μούδιασμα στο κορμί?
Μετά από όλα αυτά,τι?
Όλα από την αρχή ή στάση δίχως αποσκευή?

Βουητό στα αυτιά.
Δόνηση στο κορμί.
Κενό στη ψυχή.

Την μια σπίτι,την άλλη εκκλησία και ξαφνικά στο λεωφορείο.
Πως βρέθηκα εκεί?
Εισιτήριο?
''Ναι, εδώ κάθομαι''...
''Θέλετε παράθυρο ή η θέση αυτή είναι αρκετή''..
''Μια χαρά είμαι..μην ανησυχειται''.
Εγώ γιατί ανησυχώ? Που ήμουνα πριν?
Τι έγινε κ δεν θυμάμαι.
Μαύρο.
Μαύρο ρούχο, μαύρος καιρός.
Τσιγάρο και καφές.
Ομπρέλα και κραυγές.
Κλάμα και ενοχές.
Ένα ''γιατί'' και ο κόσμος ανησυχεί.
Ποιος έπεσε και ποιος τον κρατεί?
Εγώ κλαίω και γιατί..?
Να,ακριβώς εκεί. Όλα μαύρισαν.

Μόνο ένα σ' αγαπώ αλλά δεν είσαι πια εκεί.
Έφυγες.
''Έχετε την καλοσύνη να σηκώσετε το κινητό σας? Χτυπάει εδώ και ώρα''.
''Ε? Τι? Ναι, συγγνώμη πολύ''.
''Ναι, με ακούτε? Η κτηνίατρος είμαι, το σκυλί είναι καλά απλά για 48 ώρες...με ακούτε?''

48 ώρες?...
Να,τι μου ξέφυγε στην τελική.

''Ακούστε, κυρία μου δεν μου αρκεί. Εγώ τον θέλω στη ζωή.''
''Μα το σκυλί είναι μια χαρά μην...''
''Ποιο σκυλί κυρα μου,τον θείο μου θέλω. Τον θείο μου ξανά στη ζωή''..

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις