Εύγε Ζετακι...


Το θεμα με το ελληνικο θεατρο - και γενικοτερα με την ελληνικη ''showbiz'' - ειναι οτι καλο/αριστο/σπουδαιο ειναι αυτο που θελουν οι λιγοι και οχι οι πολλοι.
Οταν οι πολλοι επιλεγουν κατι τοτε γινεται αμεσως εμπορικο αρα δευτερο αρα δεν εχει τοση...αξια.

Μπορει να ειναι λιγο σκληρο αυτο που λεω αλλα νομιζω ειναι η αληθεια.
Μια παρασταση που γεμιζε ενα θεατρο με....100 ατομα, αμεσως γινεται αντικειμενο συζητησης για το ποσο σπουδαιες ειναι οι ερμηνειες αλλα και το ολο θεατρικο εργο.
Ενω οταν ενα θεατρικο κειμενο γεμιζει ενα χωρο με πανω απο πεντακοσιες θεσεις αμεσως συγκαταλεγεται στα εμπορικα αρα κατι....''σαπιο'' υπαρχει απο κατω.

Εν Ελλαδι ποτε μια λαμπερη, ομορφη πρωταγωνιστρια δεν μπορει να ειναι και ταλαντουχα εκτος και αν παιζει σοβαροφανεις ρολους που τους κατατρέχει μια μαυριλα, μια καποια απαισιοδοξια και ακαταλαβιστικα λογια που συνηθως καταλαβαινουν εκεινοι που απλα εχουν παει να δουν την παρασταση επειδη ακουσαν για αυτην.

Ετσι οταν ρωτησα καποιον/α ( για να μην προδωσω τα παντα ) αν θα με ακολουθησει στην θεατρικη παρασταση ''Ηρθες και θα μεινεις'', πηρα την εξης απαντηση:
''Ατελειες δεχονται? Γιατι ειπαμε να δουμε Μακρυπουλια, οχι και να την πληρωσουμε κιολας''..
Μαλισταααα....



Γιατι η Μακρυπουλια ειναι εμπορικη, τηλεοπτικη, πρεσβευει κατι που δεν συνεπαγεται και ταλεντο.
Δεν γινεται μια ξανθια, ομορφη και δημοφιλης ηθοποιος ( και οτι αλλο εχει κανει ) να μπορει να παζει εξισου καλα οσο διαβαζει και το autocue στις τηλεοπτικες εκπομπες που εχει αναλαβει παρουσιαστρια. 
Δεν μπορει η νυν συντραφος Χατζηγιαννη και πρωην Ρεμου να ειναι κατι παραπανω απο αυτο που βλεπουμε μπροστα απο τις καμερες του αλλοτε Dancing with the Stars.
Εδω ομως σε ολους και σε οσες λενε αυτα κολλαει καλυτερα το....οσα δεν φτανει η αλεπου τα κανει κρεμασταρια.

Η Ζετα Μακρυπουλια, την οποια ολοι πανω κατω ξερουμε τηλεοπτικα ή κινηματογραφικα, ειναι εξισου καλη και στο θεατρο. Ειδικα σε αυτη την παρασταση.
Δεν ανελαβε ρολο σε μπρεχτικο κειμενο ή δεν εγινε ηρωιδα του Τσέχοφ και του Ουίλιαμς αλλα δουλεψε πανω σε εναν ρολο που αξιοποιει και δειχνει οσο καλυτερα μπορει οτι...αξιζει.



Ο ρολος της Λωρας Μπλαου ( προφερεται μ-π-λ-αου ) στο εργο ''Ηρθες και θα μεινεις'' των Renee Taylor-Joseph Bologna, σε διασκευη Μαριου Πλωριτη ειναι ισως οτι καλυτερο εχει παιξει μεχρι και αυτη την στιγμη στο θεατρο.
Ερμηνευει μια κοπελα που ειναι απεγνωσμενη ή να βρει αντρα ή να βρει τον ρολο που θα την κανει γνωστη και πετυχημενη γιατι νιωθει οτι ο χρονος της τελειωνει και οτι πρεπει να γινει πρεπει να γινει τωρα.
Αρα οταν εκεινη βλεπει τον Τζερι Ροσκο - δλδ Γρ.Βαλτινο - σκηνοθετη/σεναριογραφο, καταλαβαινει οτι πρεπει να τα παιξει ολα για ολα μεχρι να της βρει δουλεια ή να την...ερωτευτει.



Η Μακρυπουλια ως Λωρα δινει μια νεα ερμηνεια στο το τι παει να πει....τσαλακωμα.
Μια λεξη που ακουγεται πολυ, ειδικα οταν μιλαμε για νεους και ομορφους ηθοποιους, αλλα που λιγοι μπορουν και την κανουν πραξη.
Γιατι πρεπει να εισαι ακομπλεξαριστος/η ως ανθρωπος για να μπορεσεις να τσαλακωσεις την εικονα σου και να κανεις πραγματα μπροστα στο κοινο που μπορει να δημιουργησουν αμηχανια, γελιο ή και το σκεπτικο ''Μα καλα τι χαζομαρες κανει?''.




Και η Ζετα αυτο το πετυχαινει ισως με τον καλυτερο τροπο. 
Ειτε αυτος ειναι να μιλαει ρωσικα - χωρις να γνωριζει -, ειτε χορευοντας με ενα ντεφι και κανοντας ενα τυπου stand up στην αρχη της παραστασης.
Η Μακρυπουλια ειναι μια γνησια star των ημερων μας που ξερει να δουλευει σκληρα για να πετυχει αυτο που θελει και αν καποιοι πιστεουν οτι δεν εχει ταλεντο, τοτε πρεπει να της αναγνωρισουν οτι τουλαχιστον εξισσοροπει αυτο την αδυναμια ( που εγω δεν αποδεχομαι ) με σκληρη δουλεια.
Γιατι καποιος μπορει να εχει το ταλεντο και να μην κανει καμια προσπαθεια αλλα καποιος αλλος που δεν το εχει μπορει με σκληρη δουλεια να κανει την υπερβαση.



Το star quality που διαθετει αποδειχτηκε περιτρανα οταν ενα κουρασμενο και αδιαφορο concept οπως ειναι το Dancing with the Stars,  κατακρημνίστηκε στην AGB με την φυγη της απο το καναλι που το φιλοξενουσε.
Αυτη ηταν η παρασταση ηταν η δευτερη φορα που την εβλεπα στο θεατρικο σανιδι και μου επαληθευσε την εντυπωση που ειχα απο την πρωτη εντυπωση που ειχα απο το θεατρικο ''Στις Κουζινες''.
Η Μακρυπουλια πρεπει λογο ομορφιας να παλεψει πιο πολυ για να αποδειξει οτι αξιζει στο θεατρο αν και αυτο δεν ειναι αναγκαστικο.
Δεν χρειαζεται να κανει τους σοβαροφανεις, κουλτουριαρηδες που ρημαζουν την Τεχνη στην Ελλαδα να αποφανθουν οτι ειναι ταλεντο, το ξερει η ιδια.
Αρκει που οταν ο κοσμος βγαινει απο το θεατρο αναφωνει διαφορα θετικα σχολια ή μονολογει ''Με εξεπληξε ευχαριστα''.




Οσο για τον Γρ.Βαλτινο - γιατι καποιοι θα πουν μα καλα δεν μιλας για το τερας υποκριτικης και μιλας για το Ζετακι - αξιζει να αναφερω ενα μονο σχολιο της διπλανης μου:
''Καλα ημουν σιγουρη για αυτον, δεν γινεται Βαλτινος και να κανει κακη επιλογη''..

Τελος θα ηθελα να ενημερωσω την παρεα των 40+ γυναικων που εβλεπαν την παρασταση μια σειρα μπροστα απο μενα οτι το να βλεπεις μια παρασταση και να κολλας και να συζητας εν ωρα παραστασης ''σιγουρα εχει πειραξει τα χειλια''/'' μα καλα δεν βλεπεις τα μαγουλα'', ειναι ισως ο λογος για να καθισετε αναπαυτικα στους καναπεδες παρεα με τα υαλουρονικα ανα χειρας και τους συζυγους-τροπαια και ολα μια χαρα.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις