Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ανάλυση της..καθολικής κωμωδίας.!


Ξεκινησε με διαφημιση για το γυμνο και μετα απο δυο χρονια....μιλανε ολοι για την κωμωδια!

Η επιτυχια της παραστασης ''Αντρες ετοιμοι για ολα'' ειναι δεδομενη και αν καποιος την αμφισβητεί μπορει να κανει μια βολτα εξω απο το θεατρο Λαμπετη και να δει τις ουρες των θεατων που περιμενουν να μπουν, να αγορασουν εισιτηριο ( για παρασταση μετα απο δυο βδομαδες ) ή αν τυχει και καποιος δεν μπει τελευταια στιγμη να του ''κλεψουν'' το εισιτηριο.
Αυτο φαινεται ακομα πιο πολυ καθε Τεταρτη και Πεμπτη οπου με το 2for1 του what'up, καποιος μπορει αγορασει την τιμη ενος εισιτηριου αλλα να το δει παρεα με καποιον φιλο του ή μια παρεα 8 ατομων να πληρωσουν το αντιτιμο για 4 ατομα.

Εξω απο την πορτα, υπαρχει ενα μικρο χαρτακι στην πορτα που υπενθυμιζει εδω και ενα χρονο οτι τα εισιτηρια για την παρασταση της ημερας και οχι μονο, εχουν εξαντληθει.
Η συγκεκριμενη παρασταση ηταν εμπορικα επιτυχης και στην καλοκαιρινη περιοδεια του 2013.
Ομως αυτα ειναι νουμερα, εισιτηρια, μισθοι και κερδος για μια επιχειρηση πανω απο ολα.

Βλεποντας την παρασταση, προσωπικα σταθηκα σε καποια αλλα...θεματακια.
Πρωτον ας υπενθυμισω οτι η παρασταση φιλοξενείται σε ενα παλιο ωραιο θεατρο της Αθηνας αλλα δυσανάλογα μικρο για την επιτυχια της.
Απο το πρωτο κομματι της παραστασης αντιλαμβανεσαι οτι οι ηθοποιοι εχουν μια δοση...βαρεμαρας.
Οχι οτι δεν θελουν να παιξουν αλλα ξερουν που θα μιλησουν, που θα γελασει το κοινο, πιο σκηνικο θα μετακινησουν για την επομενη σκηνη και αυτο βγαζει μια αισθηση ρουτινας που στο θεατρο ειναι καπως...ενοχλητικο.
Αν εχουν ''κουραστει'' με το ιδιο εργο με δυο σεζον ( και μια καλοκαιρινη ), τοτε τι επρεπε να πει ο Ρηγοπουλος οπου με την παρασταση ''Αγαπη μου Ουα Ουα'' ειχε σπασει ολα τα κοντερ παραμονης ηθοποιου στην ιδια παρασταση?

Ομως το κοινο ειναι εκεινο που ''ζεστανει'' τους ηθοποιους και τους παρακινει ( τους πιο εμπειρους απο αυτους ) να ζησουν κατα καποιον τροπο την παρασταση σαν να ειναι η πρωτη τους φορα ξανα.
Το προσόν του διδυμου Ρεππα-Παπαθανασιου ειναι οτι ξερουν να ''φτιαχνουν'' καταστασεις.
Ενω ο Ρηγας-Αποστολου για μενα εχουν πιο ευκολη την ατακα, το αντιστοιχο θεατρικο διδυμο Ρεππα-Παπαθανασιου ξερουν να οδηγουν το κοινο σε μια κλιμακα οπου στο τελος ολοι θα..πεφτουν κατω απο τα γελια.
Μια πρωτη σκηνη οπου εχει γρηγορες εναλλαγες σε ενα καλο σκηνικο αφηνει κατα καποιον τροπο αδιαφορο τον εμπειρο θεατη και δεν τον κερδιζει. Μεχρι την σκηνη οπου τα δυο παρανομα ζευγαρια λενε τα ιδια λογια με απολυτο συχρονισμο και καταλαβαινεις οτι μπροστα σου ειδες - ισως - την καλυτερη σκηνη του εργου που δεν ειναι και κωμικη.
Επειτα απο αυτη την σκηνη, υπαρχουν ακομα κανα δυο αλλες που αξιζουν χειροκροτημα αλλα κλασσικα και η τελευταια μεγαλη σκηνη οπου το μπερδεμα ερχεται στην κορυφωση του και ο συχρονισμος των ηθοποιοων προκαλει ακομα πιο πολυ το τρανταχτο γελιο των ηθοποιων.


Φτανω ομως στο μεγαλο προβλημα που εντοπισα προσωπικα στην παρασταση.
Το διδυμο Ρεππας-Παπαθανασιου χρησιμοποιει σε απολυτο βαθμο την αναγκη του κοινου να γελασει με καθε πιθανο τροπο με τα στερεοτυπα και τις προκαταληψεις που ολοι ξερουμε οτι εχουμε στην ζωη μας.
Απευθυνεται σε ενα λαικο κοινο, οπου δεν πολυ ενδιαφερεται για το θεατρο και θα σηκωθει να παει σε αυτη την παρασταση γιατι ειναι κωμωδια και θα περασει καλα.
Αρα στο κοινο εχεις τον μπουνταλα μαγκα ταξιτζη οπου μιλαει κατα την διαρκεια της παραστασης λες και βλεπει ποδοσφαιρο στο σαλονι του με το χερι μεσα στο παντελονι, τον συνταξιουχο παππου οπου δεν ακουει-βλεπει καλα αλλα ξερει να γαργαλιζεται με το χορο της Αναστασοπουλου ή οτι αλλο εχει λιγο γυμνο και σεξουαλικο υπονοουμενο αλλα και ολους τους ψιλο-ομοφοβικους οπου γελανε με τις γκει-αναφορες στην παρασταση, αναφωνουν ''Ε,ρε τον πουστη'' αλλα θα πνιγοντουσαν στο ιδιο τους τα σαλιο αν ηξερα οτι κατι τετοιο υπαρχει στην οικογενεια τους.
Θα μου πεις αυτο ειναι κωμωδια, η υπερβολη της καθημερινοτητας και η σατιρα σε κατι που ολοι μπορει να εχουμε ακουσει και ζησει.
Η διαφορα ειναι οτι αν η συγκεκριμενη παρασταση δεν ειχε τον πατερα που ανησυχει υπερ του δεόντως αν ο γιος του ειναι γκει επειδη..κουναει τον κωλο του ή την αρνηση των μεγαλυτερων να συνδυάσουν οτι μπορεις να εισαι αντρας και να ξυριζεις τις τριχες στο στηθος και..πιο κατω ή οτι αλλο παραπεμπει σε γκει σχολιασμο, η παρασταση θα ηταν πιο επιπεδη και απο τα flat παπουτσια.

Παρατηρεις δηλαδη το κοινο να γελαει με καταστασεις που αν τις σκεφτεις σοβαρα σου προκαλουν ερωτηματα για το ποσο μπορουν να αποδεχτουν αυτοι οι ανθρωποι τα συγκεκριμενα θεματα στην προσωπικη τους ζωη.
Πως μπορει ο τυπας της πρωτης σειρας που μασουλαει - χωρις αισθηση οτι ακουγεται - 
ξηρους καρπους εν ωρα παραστασης και δεν αντιλαμβανεται οποιοδηποτε αλλο αστειο περα απο τα καφρικα σχολια, να αποδεχτει κατι αλλο στην ζωη του περα απο την καθολικη αρσενικοτητα των ανδρων μεσα απο καποια λαοφιλη στερεοτυπα με τα οποια εχει μεγαλωσει?
Θα μου πει ομως ενας υπερμαχος της παραστασης:
''Τι καθεσαι και γραφεις, αφου η παρασταση τα ''σπαει''?!''
Εχει δικιο και ποτε μου δεν θα μπορεσω να συζητησω με κανεναν τετοιον τυπου οπου εχει το συνδρομο του ''φιλαθλου'' και αντιλαμβανεται τα παντα οπως του τα σερβιρουν.
Φυσικα η αμεσως επομενη προταση ειναι ''Αφου γελαμε και περναμε καλα, αυτο μας νοιαζει''.
Συμφωνω οτι αυτο ειναι ενα μεγαλο αγαθο αλλα δεν πρεπει αυτο ομως να μας υπνωτιζει και να μην εχουμε σκεψη πανω σε αυτο που βλεπουμε.

Η συγκεκριμενη παρασταση εχει τον Κοκλα και Ευριπιωτη, που πραγματικα κανουν την διαφορα και ξερουν πως να κοντρολαρουν το κοινο και να του δινουν αυτο που πρεπει. 
Ενα πραγματικα καλο Τσιμιτσελη, ο οποιος με τον καιρο δειχνει την πραγματικη καλη του αντιληψη πανω στους χρονους της κωμωδιας αλλα και την Ευαγγελια Μουμουρη που ακροβατει παντα αψογα αναμεσα στο δραμα και στην κωμωδια.
Mετα απο ολα αυτα το αρχικο πυροτεχνημα του γυμνου μπαινει σε δευτερη μοιρα και ενδιαφερει ακομα μονο τις ανηλικες και οχι μονο κοπελιτσες οπου πανε να δουν ποσο καλος ειναι σωματικα ο γκομενος...της Γερμανου.

Η παρασταση ''Αντρες ετοιμοι για ολα'', μοιαζει σαν τις σαιξπηρικες κωμωδιες ή τις αριστογανικες κωμωδιες οπου το κοινο εμπαινε σε ενα μεγαλο κυκλικο χωρο και εβλεπα ενα λαικο θεαμα.
Γελουσαν εκει που τους αρεσε ή αντιδρουσαν εκει που κατι δεν τους πηγαινε καλα.
Οταν πας στο θεατρο Λαμπετη, δεν πρεπει να εχεις την απαιτησει να μην μιλαει ο διπλανο σου ή να μην τρωει, απλα αποδεχεσαι το λαικο αισθημα της απολυτης καφρικης αισθητικης του καναπε, οτι ερθω ηρθαμε να γελασουμε και δεν μας πολυενδιαφερει και τιποτα αλλο.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αν έχεις κώλο...διάβαινε!

Update:
Φαινεται οτι η Naya ηρθε για να μεινει και καποιος απο πισω...χωνει γερα λεφτα για την προωθηση του νεου ταλεντου.
Μεχρι και τραγουδι με τον Φοιβο αναμενετε να ηχογραφησει.
Οπως και να εχει, ειναι η καλυτερα ''μετάλλαξη'' πρωην χορευτριας σε τραγουδιστρια απο φωνη...σωματαρα.



Οριστε το νεος της τραγουδι ( δεν φταιω εγω εαν δεν παταει στις νοτες ακομα και στο στουντιο ):



Εχω καιρο να ασχοληθω με το τι κυκλοφορει στην Αθηνα, ειδικα την νυχτα.
Η κεντρικη φωτογραφια του αρθρου απεικονιζει μια απο τις πιο αναγνωρισιμες γυναικες στην Αθηναικη νυχτερινη ζωη.
Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη.
Μηπως ξερετε αυτο το τραγουδι:



Η τραγουδιστρια του κομματιου ''Μην ακους κανεναν'', αποτελει τον - ισως - πιο αναγνωρισιμο κωλο των αθηναικων club και της επαρχιας.
Η Naya του τραγουδιου δεν ειναι αλλη απο την Αθηνά Νάγια που τοσοι και τοσοι εχουν ''απολαυσει'' να τους χορευει σχεδον γυμνη πανω στις μπαρες των αθηναικων και οχι μονο club.
Αλλαξε λιγο τ…

XxX...είπαμε ακατάλληλο!

UPDATED:
Το σκανδαλο με τις γυμνες φωτογραφιες ( προσωπικες ) διαφορων γυναικων του Hollywood δεν λεει να σταματησει. Συνεχεια βγαινουν ολες και πιο πολλες.
Δειτε καποιες απο τις καινουργιες.



Zoe Kazan, ειναι η εγγονη του γνωστου σκηνοθετη Elia Kazan. ''Σπαει'' ταμεια αυτη την στιγμη με την ταινια ''What If'' αλλα εχει πρωταγωνιστησει και σε ταινιες οπως ''Fracture'', ''Ruby Sparks''.






















Η Kelly Brook δεν θελει συστασεις...


Η όψη της πρόκλησης..

Αυτο το blog δημιουργηθηκε αρχικα για να μπορω να γραφω αυτα που με πειραζουν, ενοχλουν ή και μου θελω να μοιραστω με καποιον/α εκει εξω.
Ποτε δεν περιμενω οτι καποιος/α πραγματικα θα το διαβαζει και ποσο μαλλον οτι θα εχει τετοια απηχηση χωρις διαφημιση.

Ετσι δεν μπορω παρα να προσπαθησω να παω ενα βημα παραπανω το blog και να δοκιμασω κατι καινουργιο.
Δεν ειμαι δημοσιογραφος αλλα οπως θα δειτε παρακατω παραθέτω μια ''συνεντευξη'' ή αλλιως μια συζητηση με εναν νεαρο που αυτο που κανει παντα μου προκαλουσε ερωτηματα και γιατι οχι...θαυμασμο.

Αν ψαξει κανεις τον ορισμο του γυμνισμου, αυτο που θα βρει σαν ερμηνεια ειναι η πρακτικη εκθεση του σωματος σε μη σεξουαλικα ή οικογενειακα πλαισια.
Οι περισσοτεροι εχουμε συνδυασει το γυμνισμο με τις αντιστοιχες παραλιες οπου μπορει καποιος να παει ή με συγκεκριμενη δεκαετια οπου ο ερωτας και η αγαπη για την φυση ηταν διαχυτη.
Στις μερες ομως ο γυμνισμος ή εκθεση του σωματος ''χρησιμοποιειται'' για διαφορους λογους και ε…