Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μίλα..όσο και αν δεν ακούν.


Τα παρακατω κειμενο - δεν το εγραψα εγω, αν και θα ηθελα - νομιζω οτι αντιστοιχει για την πολη του καθενος μας.
Μπορει να μην θελουμε να δουμε, νιωσουμε, καταλαβουμε αλλα ακομα και σε αυτους που αντιστεκονται να ''ανοιξουν'' τα ματια τους αυτος που εγραψε το κειμενο τους εχει την απαντηση.

Ο Νικος Βραντσης, ειναι ο γιος του αντιδημαρχου Ναουσας.
Βασικα, πρωην αντιδημαρχου αφου ο δημαρχος μετα την αναρτηση αυτου του κειμενου ζητησε την παραιτηση αυτου του πατερα.
Οπως επισημανε και η Lifo το γεγονος απο μονο του, οτι ενας γιος γραφει για τα κακως κειμενα για την πολη του ενω ο πατερας του ειναι στην διοικηση της πολης, ειναι απο μονο του κατι θετικο.
Αλλα αν ο δημαρχος ηθελε να αποσιώπηση το κειμενο, μαλλον καταφερε ακριβως το αντιθετο να μαθουν ολοι για την πολη του αλλα και να σκεφτουν αν ισχυει και για την δικη τους πολη..

''Ξέρετε τι μεγάλο δυστύχημα είναι να μη σου αρέσει η πόλη που αγαπάς;   

Δυστυχώς εμένα μου συνέβη. Έχει πάψει να μου αρέσει αυτή η πόλη. Δεν μου αρέσει γιατί όταν πηγαίνω στη βιβλιοθήκη της είμαι μονάχος. 
Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω αποτσίγαρα στους δρόμους πεταμένα, βλέπω τα εκπληκτικά φυσικά της τοπία βεβηλωμένα, βρώμικα. 
Δεν μου αρέσει γιατί όποιον δημιουργικό άνθρωπο έχω συναντήσει, μοιάζει απαρηγόρητος, περιθωριοποιημένος και μόνος, βασανισμένος από τους κανίβαλους που πίνουν, δίχως να εκτιμούν, την φαιά του ουσία.
Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω ανθρώπους υποταγμένους στα συντηρητικά βλέμματα , μιας συντηρητικής κοινωνίας. Ανθρώπους που κυνηγούν τα λάθος πράγματα, για να κερδίσουν την εκτίμηση λάθος ανθρώπων.
Δεν μου αρέσει γιατί οι πολιτικοί μας πατριάρχες, ζήτησαν ψήφο για την αξιοπρέπεια ενός τίτλου ή μιας θέσης. Aν ξεγυμνώσεις όμως τους ανθρώπους αυτούς απ' όλα τούτα τα αξιώματα, θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία του να μην είσαι τίποτα. 
Δεν μου αρέσει γιατί ο πολίτης της συνδέει την πολιτική με τους πολιτικούς. 
Δεν μου αρέσει γιατί δεν βλέπω ανθρώπους να ονειρεύονται. 
Και όσοι το έκαναν, έχασαν τη σπιρτάδα από τα μάτια τους, γιατί προτίμησαν τη σιωπή από τη μοναξιά. 
Δεν μου αρέσει η θλίψη, η μιζέρια που αποπνέει αυτή η πόλη. 
Eσύ, αλήθεια, δεν ταυτίζεσαι μαζί μου; 
Ίσως είσαι απλά από αυτούς που έπαψαν να μάχονται. Εκείνους τους συμβιβασμένους που από καιρό γνωρίζουν τη θλιβερή κατάσταση μα αρνούνται να τη παραδεχτούν, γιατί δεν έχουν επιλογή. Νομίζοντας πως είναι φυλακισμένοι σε μια κόλαση που είναι αδύνατον να αλλάξει, προσπαθούν να σκαρφιστούν τρόπους για να αποσπάσουν την προσοχή τους. Αντί να παλέψουν για να αλλάξουν την πόλη αυτή, μεμψιμοιρούν ή απλά μεθούν και ταξιδεύουν σε απραγματοποίητους πόθους και απωθημένα θέλω. Ίσως έπαψες να νοιάζεσαι. 
Ίσως είσαι από εκείνους τους δειλούς που αρνούνται να αγκαλιάσουν το νέο, γιατί φοβούνται την κοινωνική κατακραυγή. Γιατί ξέρουν πως ως κομμάτι του παλιού, ίσως δυσκολευθούν να βρουν μια θέση στο καινούριο όταν και αν αυτό εδραιωθεί. Ακόμα και η θέση του μεμψίμοιρου στην πόλη τούτη είναι μια θέση. Μια θέση, θα έλεγα, που έχει και μια αίγλη, διότι δίνει την εντύπωση πως ο αρνητισμός κρύβει και μια αντιπρόταση, η οποία όμως στην ουσία δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα η θέση σου είναι μια θέση δειλίας. Η δειλία της απάθειας. Διότι αν πάψει να υπάρχει αυτό για το οποίο παραπονιέσαι, θα χάσεις την ταυτότητά σου, θα χάσεις αυτό που σου δίνει νόημα. 
Εκτός αν είσαι από κείνους που γνωρίζουν το κενό τους, μα δε ξέρουν πώς να το γεμίσουν. Σε σένα χρειάζεται ένας στόχος, και μια πελώρια προσπάθεια ώστε να σε κάνουμε να πιστέψεις στον εαυτό σου, να πιστέψεις πως είσαι ικανός να αλλάξεις, έστω λίγο, τα πράγματα. Αρκεί να προσπαθήσεις. 
Ίσως είσαι από αυτούς που συνεχίζουν μονάχοι, μια μάχη σιωπηλή. Μα η μάχη που δίνεις είναι για να διατηρήσεις το όνειρό σου, τον πόθο σου και τη σπιρτάδα στο δικό σου βλέμμα. Έπαψες να μάχεσαι για μια αλλαγή συλλογική. Μετά από κάθε προσπάθεια συνάντησες την αδιαφορία, την προδοσία. Και πληγώθηκες. Οπισθοχώρησες στο προσωπικό, ιδιωτικό σου χώρο, για να τον σώσεις από τη φθορά. Εσύ σίγουρα τώρα που με διαβάζεις στον ζεστό, μοναχικό και ασφαλή σου χώρο, νιώθεις μια φλόγα που ανάβει τα σωθικά σου, κατανοώντας πως υπάρχουν και άλλοι σαν εσένα, και αναζητάς τώρα τρόπο να τους συναντήσεις για να σκαρφιστείτε μαζί τα παιχνιδίσματα που θα μπορούσαν να απελευθερώσουν την οργισμένη δημιουργία που συσσωρεύατε στην σιωπή της ιδιώτευσης. 
Η μικρή εσωστρεφής μας πόλη είναι μια πόλη σκληρή. Πολύ σκληρή. Μια πόλη αυτάρεσκη και αλαζονική, που εγκλωβισμένη στον μικρόκοσμό της, νομίζει πως είναι ξεχωριστή. Δυστυχώς κάνει λάθος. Για να γίνει μια πόλη ξεχωριστή πρέπει να παλέψει. Και πάει καιρός που η πόλη αυτή έχει παρατήσει τα όπλα. Πάει καιρός που η πόλη αυτή έχει παραδοθεί, διολισθαίνοντας σε μονοπάτια που πολύ εύγλωττα απεικόνισε ο Λάνθιμος στον Κυνόδοντά του. 
Ζητούνται, λοιπόν επικίνδυνοι άνθρωποι, να ταράξουν τη σιωπή. Ζητούνται άνθρωποι να βάλουν ένα μεγάλο στοίχημα. Να δώσουν μια μάχη ενάντια σε συντηρητικούς «ηγέτες» και συντηρητικούς πολίτες. Ενάντια σε μια βαθιά θεμελιωμένη λογική. 
Επικίνδυνοι, ανικανοποίητοι με την υπάρχουσα σήψη και παρακμή, ονειροπόλοι, θρασύτατοι και αλλόφρονες, των οποίων η ψυχή και η σκέψη βράζει. Αυτούς έχει ανάγκη η πόλη. 
Αυτοί πρέπει να δώσουν το παρόν. Απ' τους υπόλοιπους ζητώ απλά να μην σταθούν εμπόδιο.''
Πηγή: www.lifo.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

XxX...είπαμε ακατάλληλο!

UPDATED:
Το σκανδαλο με τις γυμνες φωτογραφιες ( προσωπικες ) διαφορων γυναικων του Hollywood δεν λεει να σταματησει. Συνεχεια βγαινουν ολες και πιο πολλες.
Δειτε καποιες απο τις καινουργιες.



Zoe Kazan, ειναι η εγγονη του γνωστου σκηνοθετη Elia Kazan. ''Σπαει'' ταμεια αυτη την στιγμη με την ταινια ''What If'' αλλα εχει πρωταγωνιστησει και σε ταινιες οπως ''Fracture'', ''Ruby Sparks''.






















Η Kelly Brook δεν θελει συστασεις...


Αν έχεις κώλο...διάβαινε!

Update:
Φαινεται οτι η Naya ηρθε για να μεινει και καποιος απο πισω...χωνει γερα λεφτα για την προωθηση του νεου ταλεντου.
Μεχρι και τραγουδι με τον Φοιβο αναμενετε να ηχογραφησει.
Οπως και να εχει, ειναι η καλυτερα ''μετάλλαξη'' πρωην χορευτριας σε τραγουδιστρια απο φωνη...σωματαρα.



Οριστε το νεος της τραγουδι ( δεν φταιω εγω εαν δεν παταει στις νοτες ακομα και στο στουντιο ):



Εχω καιρο να ασχοληθω με το τι κυκλοφορει στην Αθηνα, ειδικα την νυχτα.
Η κεντρικη φωτογραφια του αρθρου απεικονιζει μια απο τις πιο αναγνωρισιμες γυναικες στην Αθηναικη νυχτερινη ζωη.
Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη.
Μηπως ξερετε αυτο το τραγουδι:



Η τραγουδιστρια του κομματιου ''Μην ακους κανεναν'', αποτελει τον - ισως - πιο αναγνωρισιμο κωλο των αθηναικων club και της επαρχιας.
Η Naya του τραγουδιου δεν ειναι αλλη απο την Αθηνά Νάγια που τοσοι και τοσοι εχουν ''απολαυσει'' να τους χορευει σχεδον γυμνη πανω στις μπαρες των αθηναικων και οχι μονο club.
Αλλαξε λιγο τ…

Η όψη της πρόκλησης..

Αυτο το blog δημιουργηθηκε αρχικα για να μπορω να γραφω αυτα που με πειραζουν, ενοχλουν ή και μου θελω να μοιραστω με καποιον/α εκει εξω.
Ποτε δεν περιμενω οτι καποιος/α πραγματικα θα το διαβαζει και ποσο μαλλον οτι θα εχει τετοια απηχηση χωρις διαφημιση.

Ετσι δεν μπορω παρα να προσπαθησω να παω ενα βημα παραπανω το blog και να δοκιμασω κατι καινουργιο.
Δεν ειμαι δημοσιογραφος αλλα οπως θα δειτε παρακατω παραθέτω μια ''συνεντευξη'' ή αλλιως μια συζητηση με εναν νεαρο που αυτο που κανει παντα μου προκαλουσε ερωτηματα και γιατι οχι...θαυμασμο.

Αν ψαξει κανεις τον ορισμο του γυμνισμου, αυτο που θα βρει σαν ερμηνεια ειναι η πρακτικη εκθεση του σωματος σε μη σεξουαλικα ή οικογενειακα πλαισια.
Οι περισσοτεροι εχουμε συνδυασει το γυμνισμο με τις αντιστοιχες παραλιες οπου μπορει καποιος να παει ή με συγκεκριμενη δεκαετια οπου ο ερωτας και η αγαπη για την φυση ηταν διαχυτη.
Στις μερες ομως ο γυμνισμος ή εκθεση του σωματος ''χρησιμοποιειται'' για διαφορους λογους και ε…