Η μεγαλύτερη αδικία..


Η Sonali Mukherjee ηταν μια κοπελα που ειχε ολο το μελλον μπροστα της.
Καθε μερα που εβγαινε απο το σπιτι της, υπηρχε παντα μια παρεα αγοριων που την παρενοχλουσε.
Οταν υψωσε το αναστημα της και τους ειπες οτι θα απευθυνθει στην αστυνομια, η παρεα των αγοριων ανταπεδωσε με τον πιο σκληρο τροπο.
Ενα βραδυ που η ιδια κοιμοταν σπιτι της, οι νεαροι μπηκαν μεσα και την ελουσαν με οξυ.

Η Sonali ειναι μια περιπτωση απο τις 1500 που καθε χρονο δεχονται επιθεση στην Ινδια.
Η ιδια δεκα χρονια μετα αγωνιζεται για να σταματησουν αυτες οι παραλογες επιθεσεις.
Μπορει η νομοθεσια να εγινε πιο σκληρη και οποιος προμηθευτει οξυ να καταγραφεται αλλα συγκεκριμενα τιποτα δεν εχει αλλαξει.
Μπορει σε καποιες περιπτωσεις οι δραστες να μπαινουν φυλακη οχτω χρονια αλλα σε αλλες μεσα σε τρεις μηνες κυκλοφορουν ελευθεροι.
Οι δραστες που επιτεθηκαν στην Sonali κυκλοφορουν ελευθεροι, εχουν παντρευτει και συμπεριφερονται σαν να μην εγινε τιποτα.

Ο οργανισμος NGO Stop Acid Attacks πιεζει την κυβερνηση για πιο αυστηρα μετρα.
Τα θυματα των επιθεσεων, ειδικα στην Ινδια,  παραμενουν στο περιθωριο τυλιγμενο με μια μαντηλα κρυμμενο απο τα αδιακριτα ματια.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις