Ο Τάκης Ζαχαράτος είναι μια κατηγορία μόνος του


 Φτάσαμε στις τρεις καλύτερες παραστάσεις - προσωπικές επιλογές - την σεζόν 2012-13.

Στην θέση τρία είναι η παράσταση ''Γυάλινος Κόσμος'' στο θέατρο ''Δημήτρης Χορν''.

Στην δεύτερη θέση βρίσκεται η παράσταση || I Am What I Am ||.
Πως μπορεί να γίνει αλλιώς όταν μιλάς για ένα one man show, από τον άνθρωπο με τις χίλιες φωνές, Τάκη Ζαχαράτο?


Ο Ζαχαράτος απέδειξε ακόμα μια φορά ότι αξίζει το χειροκρότημα αλλά και την προσοχή όλων.
Στην σκηνή είναι ένα αερικό.
Μεταλλάσσεται από το ένα πρόσωπο στο άλλο, κουβαλάει μαζί την φωνή ότι καθορίζει όποιον μιμείται.

Από την πρώτη νότα, το φως του  προβολέα που πέφτει πάνω στην σκηνή μέχρι και την αυλαία, απλά χαζεύεις κάτι που μοιάζει ακατόρθωτο.
Πως μια φωνή μπορεί να είναι Πόλυ Πάνου αλλά και Στράτος Διονυσίου ή Marilyn Monroe και Liza Minelli.

Η παράσταση είναι ένας φόρος τιμής στις γυναίκες που έκαναν το Τάκη αυτό που είναι.
Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μελίνα Μερκούρη, Έλλη Στάη ως και Ζωζώ Σαπουντζάκη.
Πρότυπα του στυλ και του θεάματος. 
Ο Τάκης ξέρει και διαβάζει την ψυχή τους, αφομοιώνει τα χαρακτηριστικά τους φέρνοντας στην ζωή όλα όσα αυτές πρεσβεύουν μέχρι σήμερα.



Η αρχή με την Μαρινέλλα.
Από τίναγμα των χεριών, την στάση του σώματος είναι λες και έχεις την ίδια μπροστά σου.
Ζ. Σαπουντζάκη, Γ. Μαρίνος, Α. Κανάκης, Γ. Αρναούτογλου αλλά και Άννα Παναγιωτοπούλου που με έκπληξη κατάλαβα ότι δεν ήταν η ηχογράφηση της ίδιας αλλά ότι ο Ζαχαράτος ακόμα και εκεί πέτυχε διάνα την μίμηση.

Κατερίνα Στανίση αλλά και Καρράς ενώ σάτιρα έκανε στην κουρασμένη φωνή του Χατζηγιάννη μέχρι την Καίτη Γαρμπή που κουνάει τους ώμους της όλο και πιο λίγο.
Ξεχωριστό σημείο της παράστασης, ήταν τη τριφωνία που έκανε με τις φωνές Πάνου/Διονυσίου/Μοσχολιού.

Όλοι ήταν εκεί, μέσα από τον Τάκη.


Υπήρχε όμως και αρκετή συγκίνηση πέρα από την σάτιρα.
Με ένα videowall που έπαιζε σκηνές του Ζαχαράτου να υποδύεται σε όλες τις γνώστες ντίβες.
Ο Τάκης μέσα σε δέκα λεπτά άλλαζε την φωνή του μεταξύ Ρ. Βλαχόπουλου, Μ. Μερκούρη, Liza Minelli, Edith Piaf, Marlene Dietrich, Μarilyn Monroe.


Ιδιαίτερη σκηνή στην σύνθεση της παράστασης ήταν όταν ο Τάκης ξεμακιγιάρεται μπροστά στο κοινό, λες και εκείνο λείπει. Βλέπουμε την αποδόμηση της περσάνας και τον άνθρωπο που κρύβει από κάτω. Μια ευθεία αναφορά στον τίτλο της παράστασης που φυσικά είναι τραγούδι-ορόσημο από την παράσταση Το Κλουβί με τις Τρελές. 



Το θέατρο ήταν γεμάτο επί το πλείστον με ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.
Γιαγιάδες και άντρες που είχαν έρθει να δουν τον Ζαχαράτο να μιμείται - κάποιες φορές καλύτερα από το original - ανθρώπους που αγάπησαν στην σκηνή ή στον κινηματογράφο.
Αναρωτιέμαι όμως πόσοι από αυτούς θα ήταν ανοιχτοί στην ιδέα να δουν ένα drag show αν τους δινόταν η ευκαιρία..
Ο Ζαχαράτος έχει κάνει κάτι το εκπληκτικό.
Δεν έχει εντυπωθεί στο μυαλό του κοινού ως κάποιος που κάνει μια μορφή drag show.


Κρίμα που η χώρα μας δεν έχει τόση βάρια βιομηχανία θεάματος που να μπορεί να αξιοποιήσει το ταλέντο του Ζαχαράτου.
Ευτυχώς για εμάς όμως που ζει ανάμεσα μας, μπορούμε και βλέπουμε ξανά και ξανά άτομα που έχουν φύγει μέσω αυτού.





























Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις