Αριστοφανης σημαινε...Θυμιος!



Η εποχη μας εχει ελλειψη απο πολλα..
Προσωπα,ιδεολογιες,ευκαιριες,προσωπικοτητες..
Σε ολα αυτα αν προσθεσεις τους θανατους τον τελευταιο καιρο σε ατομα που εχουν γραψει με το δικο τους τροπο ιστορια,τοτε μαλλον ολα φαινονται λιγο πιο στεναχωρα.!


Σε παγκοσμιο επιπεδο αλλα και ελλαδικο,ο καλλιτεχνικος κοσμος ''εχασε'' πολλους..
Σε αυτον τον καταλογο προστεθηκε πριν απο μερικες μερες ο Θυμιος Καρακατσανης.Συνηθιζεται σε τετοιες περιπτωσεις να λεμε ''πεθανε ο τελευταιος μεγαλος'',''αυλαια για τον τελευταιο''....


Εδω ομως αυτη η φραση εχει μια ιδιαιτερη σημασια.
Ηταν ο τελευταιος μεγαλος Αριστοφανικος.Η θεατρικη πιατσα αυτη τη στιγμη εχει μεινει ορφανη απο ηθοποιους που μπορουν να παιξουν και να ''δωσουν'' ευκολα τον αριστοφανικο λογο.
Οπως πριν απο πεντε χρονια πεθανε ενας απο τους μεγαλους της επιθεωρησης(Σωτηρης Μουστακας),ετσι και τωρα ο Αριστοφανης επαιξε τον πρεσβευτη του στο σημερα.




Δεν ηταν τυχαιο οτι ειχε ερμηνευσει ολους τους χαρακτηρες του Αριστοφανη,με πιο προσφατη την παρασταση ''Νεφελες''.Μια παρασταση που ειχε ακουστει οτι δεν ηταν καλη αλλα ειχε μαζεψει ονοματα πανω στη σκηνη οπως Βουτσας,Τριφυλλη και προσφατα εκλιπων Τσιβιλικας.
Ο ιδιος ο Καρακατσανης τους τελευταιους μηνες του '11 ειχε πει οτι ''Για μενα η αυλαια επεσε.Αποσυρομαι''.


Μια αυλαια που ανοιξε πριν απο κατι δεκαετιες και ειχε την τυχη να εχει στην σκηνη τον Καρακατσανη στην ιστορικη παρασταση του Θεατρου Τεχνης ''Ορνιθες''.
Μια καριερα στο θεατρο που συγκατελεγε εργα απο τον Αριστοφανη μεχρι τον Μολιερο.
Ειχα την τυχη να τον δω σε τουλαχιστον 3-4 παραστασεις.Ηταν οι παραστασεις ''Πλουτος'' με συμπρωταγωνιστή τον Μουστακα,ο ''Ταρτουφος'' με συμπρωταγωνιστή τον Βουτσα οπως και στην ''Λυσιστρατη'' με συμπρωταγωνιστη τον Ψαλτη και τελευταια ''Ο θανατος του Εμπορακου''.
Ολες αυτες οι παραστασεις μου εδειχναν ενα πραγμα εκτος απο την αγαπη του κοινου.




Ο συγκεκριμενος ηθοποιος ηταν μαεστρος της ατακας.Ηξερε πως και ποτε να ''πεταξει'' μια ατακα για να αιχμαλατισει το κοινο πανω του.
Δεν θα ξεχασω στην ''Λυσιστρατη'' του 2007 και οχι 2011,που εκανε περιοδεια και περασε απο το Αιγιο και σε μια σκηνη του εργου ξεχναει τα λογια,γυρναει πλατη στο κοινο,ο θιασος του υπενθυμιζει την ατακα,αυτος αργει υπερβολικα πολυ για τον σκηνικο χρονο...ομως οταν γυρναει ξανα και ενω το μισο κοινο ειχε ηδη ακουσει την ατακα απο το υποβολειο,την λεει και πεφτουν ολοι κατω απο τα γελια.
Εκει καταλαβα οτι τετοιο μεγεθος δεν το βρισκεις συχνα...και δεν νομιζω οτι θα το ξαναδω σε τετοιο μεγεθος.


Η καλυτερη παρασταση για μενα του Καρακατσανη ηταν ο ''Ταρτουφος''.Γιατι?
Ηταν σιγουρα καλοδουλεμενη,ειχε ρυθμο και εναν Θυμιο απλα εξαιρετικο αλλα ειχε και κατι αλλο...που εγω προσωπικα ειχα διακρινει.
Νομιζα οτι μεσα απο τον ρολο του Ταρτουφου ο Καρακατσανης εβαζε λιγο πιο πολυ τον εαυτο του.
Οχι οτι ηταν σαν ανθρωπος τοσο ''σκαρτος'' οσο ο ηρωας αλλα οπως λενε οσοι συνεργαστηκαν μαζι του,ηταν δυσκολος.
Ετσι οταν τον εβλεπα πανω στη σκηνη να δολοπλοκει και να προσπαθει να ξεγελασει το κοσμο με τα ''ψεμματα'' του,αισθονομουν οτι εβλεπε μια πλευρα του Καρακατσανη ανθρωπου πανω στη σκηνη.



Δεν θα ξεχασω ποτε την αισθηση που ειχα οταν τον ειχα πλησιασει για ενα αυτογραφο ή μια κουβεντα.
Ηταν στα παρασκηνια της παραστασης ''Πλουτος'' του 2006 και οταν εμφανιστηκε και εκατσε στο μπαρ για να μιλησει με οσους τον περιμεναν,μου εβγαλε μια αισθηση μαφιοζου.
Ξερω ειναι κακο αυτο που λεω αλλα αυτο αισθανθηκα και με εκανε να μην το πλησιασω ενω αντιθετα στον Μουστακα που ηταν παραδιπλα μονο που δεν τον αγκαλιασα.


Κατα καιρους μαθαινα πραγματικα που ισχυροποιησαν την γνωμη για την αισθηση ''μαφιοζου'' που ειχα νιωσει.
Ολα αυτα ομως ειναι στο παρελθον οπως και ο ιδιος.
Θα τελειωσω το κειμενο με κατι που μου ειχε πει η δασκαλα μου υποκριτικης για μια παρασταση του Καρακατσανη που ειχε δει πριν εικοσι χρονια και ακομα το θυμοτανε.




''Θυμαμαι στο πρωτο ανεβασμα του ''Θανατος του εμπορακου'' ο Καρακατσανης ειχε την σκηνοθεσια να περπαταει απο την πλατεια πανω στη σκηνη και ετσι να ξεκιναει το εργο.Ο ιδιος ειχε παει και ειχε παρει ενα ζευγαρι συγκεκριμενα παπουτσια που φοραγαν οι πλανοδιοι πωλητες(γιατι αυτος ηταν ο ρολος του) για να μπορεσει το κοινο μεσα στο σκοταδι και την ησυχια να ακουσει τα βηματα και απο αυτον τον ηχο,να ''μπει'' στο πνευμα του εργου''...


Τελικα αυτο που μενει ειναι η λεπτομερεια.!


Η παρασταση ''Πλουτος'' 



Στον Λακη Λαζοπουλο:



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις