Ολοι..χορευουμε στην Λυρικη!



Στις 26 Νοεμβριου του '11,ειχα την τυχη για πρωτη φορα να παρακολουθησω παρασταση στην Εθνικη Λυρικη Σκηνη..
Ηταν μια προβα-τζενεραλε για την παρασταση ''Ολοι χορευουν βαλς'' η οποια για δεκα παραστασεις φιλοξενείτο στο θεατρο Ολυμπια και μας εδειχνε τι μπορει το μπαλετο να μας δειξει ακομα μια φορα.


Η παρασταση,εκτος απο καποια τεχνικα αλλα και καποια λαθη της στιγμης,ηταν μια πανδαισία κινησεων και χρωματων.
Υπηρχαν βεβαια και τα ''βαρετα'' μερη που για καποιον που δεν ειναι συνηθισμενος σε τετοιο θεαμα,λογικο ειναι να κουραζεται.
Η αρμονια των χορευτων και η ορχηστρα με τα μουσικα της οργανα εκαναν την παρασταση μια αναμνηση για μενα που θα την θυμαμαι για ολη μου τη ζωη.
Σιγουρα θα ξαναπαω στην Εθνικη Λυρικη Σκηνη(πιο συντομα απο οτι πιστευα) αλλα η πρωτη φορα...ειναι αυτη που σου μενει.!




Δεν θα ηθελα να σταθω τοσο στην παρασταση αλλα στην ολη ατμοσφαιρα και στο κοινο το οποιο ηταν εκει για να δει την προβα,μια μερα πριν απο την πρεμιερα.
Το συγκεκριμενο θεατρο,το θεατρο Ολυμπια,φερει ολη αυτη την μυρωδια και την μαγεια του συγκεκριμενου ειδους θεατρου.
Η αρμονια και η ησυχια πηγαζει απο τις θεσεις μεχρι και την υποδοχη.Σου υπενθυμιζει το θεατρο,οτι πρεπει να εισαι λιγο πιο προσεχτικος στις κινησεις αλλα και στις εκφρασεις τις οποιες θα κανεις μεσα σε αυτο το χωρο..
Ο φωτισμος και το χειροκροτημα το οποιο το κοινο υποδεχεται το μαεστρο απλα δινει αυτο το κατι παραπανω στην ηδη,μαγικη αισθηση την οποια εχεις αποκομισει.




Αν θεωρουν τους ηθοποιους κατι σαν κλικα,τοτε τι να πεις για τους σπουδαστες τις λυρικης σκηνης.
Αυτα τα παιδια που μαθαινουν ματωνοντας κυριολεκτικα και μεταφορικα το πως πρεπει να στεκονται αλλα και να χορευουν την εκαστοτε χορογροφια στην οποιαδηποτε παρασταση μπαλετου καλουνται να παρουν μερος.
Τα ιδια τα παιδια σαν θεατες εχουν μια μυσταγωγια που η ολη παρουσια τους την ενισχυει.Κοριτσια με μακρια μαλλια,λευκες επιδερμιδες και ρουχα που ειναι προς την ''κουλτουρα'' εναρμονιζονται με τα ελαχιστα μην πω λιγοστα αγορια που δεν διαφερουν τοσο στο σουλουπι με τα κοριτσια.Εκτος απο τις σεξουαλικες προτιμησεις που φανερονται σε καποιους αμεσως ειναι και αυτα ετοιμα να ''διαλυθουν'' σαν τσιγαροχαρτα,ψηλα αδυνατα...με την κινηση σε καθε τους νευμα και με την φωνη τους στο ιδιο tempo που για αυτους ειναι υψηλο αλλα για μας καπως...χαμηλο.!




Βλεποντας αυτο το ''κοινο'' καταλαβα ποσες διαφορετικες ζωες μπορει να εχει ενας καλλιτεχνης απο εναν αλλον.Ποσο πιο πειθαρχημενα μπορει να εινια αυτοι απο τον εκαστοτε σπουδαστη μιας δραματικης σχολης.
Τι μπορει να χανει αυτο το παιδι απο μια φυσιολογικη ζωη που ενας φοιτητης ενος αλλου κλαδου το θεωρει δεδομενο.Τι βλεπει καθε μερα και τι πρεπει να εχει στην καθημερινοτητα για να μπορεσει να επιβιωσει σε ενα τομεα του θεατρου που στην Ελλαδα ειναι πιο ''αδυναμος'' και απο τους ηθοποιους της προζας γενικοτερα.


Οπως και να χει καταλαβα επισης,οτι οποιο εκφανση της τεχνης με μαγευει και μου δειχνει ακομα μια φορα,για το ποσο σιγουρος ημουν που ηθελα να γινω ηθοποιος...


Εν κατακλειδι,ελπιζω οτι προβληματα υπαρχουν στην Λυρικη Σκηνη να μην ειναι αυτα καθοριστικα και αρνητικα για την μετεπειτα δραση της.!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις