Φοβος...συνεχεια?

Φοβαμαι για αυτα που θα γινουν για μενα χωρις εμενα...


Πιο επικαιρος στιχος απο αυτον του Β.Παπακωσταντινου,δεν μπορει και ουτε πιστευω οτι θα υπαρξει...Θα ηθελα ομως,βαση ολων αυτων που γινονται γυρω μου να κανω μια αλλαγη στο συγκεκριμενο στιχο..


Πλεον δεν χρειαζεται να τον τοποθετω στο μελλον αλλα στο παρoν.
Η ζωη μου αλλαζει μερα με την μερα,ακομα και λεπτο με το λεπτο,για να ειμαι πιο ακριβης.
Εγω ειμαι ενα ερμαιο συνθηκων που επηρεαζουν τη ζωη οχι μονο σε συλλογικο πλαισιο 
αλλα πιο πολυ σε προσωπικο,και εκει ειναι που μου ταιριαζει αυτη η φραση.


Φοβαμαι..
Ο φοβος ενος αβεβαιου μελλοντος,μιας ζωης χωρις προοπτικες τοσο σε επιπεδο δουλειας αλλα και προσωπικης ευτυχιας ειναι μπροστα στα ματια και μεσα στο μυαλο μου.
Ο φοβος κανει τον ανθρωπο μνησικακο,εγωκεντρικο και πολλες φορες επιθετικο.
Τον αναγκαζει να κανει αποτομες αλλαγες στην ζωη του χωρις να το εχει πολυσκεφτει,μονο και μονο για να νιωσει ενα αισθημα ψευδους ασφαλειας.
Βλεπω γυρω μου να εγκρινονται αποφασεις για μενα και εγω δεν μπορω να κανω κατι.
Οχι γιατι δεν εχω την θεληση αλλα γιατι κανενας δεν δειχνει να με ακουει.
Ολοι στρεφονται σε μια κατευθυνση που εμενα δεν ειναι προσωπικη επιλογη μου.
Θελω να αντιδρασω αλλα μου λενε οτι θιγω καθετι που εχει πολεμηθει απο αλλους για μενα πριν απο μενα.
Αρα,ολα ειναι ενας φαυλος κυκλος.
Δεν λεω οτι η επιλογη να εχω δημοκρατια μεσα απο τις θυσιες συγκεκριμενων ατομων 
ειναι αρνητικη για την δικη μου ζωη.
Αλλα το να αμφισβητουν το δικαιωμα μου να κρινω την οποιαδηποτε μορφη δημοκρατιας που μπορει να εχουμε,αυτο ειναι το λαθος.


Δεν θελω,και με αυτο το δεν θελω δινω την αρχη του φοβου μου,να επιλεγουν οι αλλοι για μενα χωρις να με ρωτανε.
Δεν γινεται να ειμαι πολιτης αυτου του τοπου και να βλεπω την ζωη μου να κατεστρεφεται απο τα χερια ανθρωπων που η δικη τους ζωη ηταν προεπιλογη γονεων ή συμφεροντων.


Μπορει να εστιαζω και να ερμηνευω την φραση αυτη,βαση των σημερινων γεγονοτων αλλα ολο αυτο απορεει απο το γενικο αισθημα της ελευθεριας εκφρασης που καθε ανθρωπος πρεπει να εχει για ολη του τη ζωη.
Το να επιλεγεις εσυ για τον εαυτο σου ειναι σαν να κανεις τα πρωτα σου βηματα σαν παιδι,τοτε στην νηπιακη ηλικια.
Μπορει ολοι μας να ειχαμε στηριγμα τους γονεις μας στο να περπατησουμε σωστα 
αλλα εμεις ειχαμεεπιλεξει το ποτε θα ορθοποδησουμε.
Τωρα πρεπει να μιλησω...τωρα πρεπει να κλαψω..
Αλλα αυτο το τωρα ηταν δικη μου επιλογη..


Φοβαμαι για ολα αυτα που θα γινουν για μενα χωρις εμενα..
Να μια φραση που πρεπει καθενας απο μας να εχει συνεχεια στο μυαλο του,
ωστε να μην αφηνει κανεναν αλλον να κανει το λαθος του να νομιζει οτι εχει την ελευθερια
 να αποφασιζει για μας.


Δεν νομιζω να υπαρχει μεγαλυτερος φοβος απο το να υπομενεις αποφασεις
 που δεν σε βρισκουν συμφωνο απο την ''γεννηση'' τους.
Η γενια,η ηλικια μου,εγω εχουμε το δικαιωμα να μιλαμε για αυτον τον φοβο μας γιατι τον ζουμε.
Βλεπουμε καθημερινα ανθρωπους που θα επρεπε να ''φροντιζουν'' για μας, 
απλα να κακοποιουν καθε πιθανο δικαιωμα που μπορει να εχουμε 
και επιπλεον να μας βυθιζουν εμας,τα νεαρα ατομα αυτης της κοινωνιας σε ακομα μεγαλυτερο φοβο..τον υπερτατο φοβο..


Να ζεις εξ'ολοκληρου τον φοβο που ξερεις οτι εχεις.
Ειναι ψυχεδελικο και αν το ακουσεις κανεις θα ξερει οτι ειναι σκετο μαρτυριο.
Ποια ειναι η επιλογη μου?Να αντιδρασω?Η' να αφεθω σε ολον αυτον τον καταναγκασμο,σε ολη αυτη τη βιαιη επιβολη φοβου που βαζουν στις πλατες μου..
Επιλεγω το να εναντιωθω στον αρχικο μου φοβο.Να κανω το φοβο μου μαθημα 
και να προχωρησω με σταθερα βηματα προς την αντιμετωπιση του.


Φοβαμαι ολα αυτα που θα γινουν για μενα χωρις εμενα.
Θα το αλλξω και θα πω...Φοβαμαι για αυτον που θα επιλεξει για μενα χωρις εμενα.
Γιατι εγω πλεον ξυπνησα και δεν...φοβαμαι!







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις