Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μεγαλωσαμε δεσποινις Α.. το καταλαβατε..?

Τι ειναι αυτο που μας κανει να συνειδητοποιησουμε..οτι μεγαλωνουμε..?
Οι αποφασεις?
..Εξελιξεις?
...Ρυτιδες?
Μπα...οχι..!!


Οταν κατι που εμεις πιστευουμε ''αιωνιο'' παυει να υπαρχει αποτομα και οριστικα...τοτε ειναι που καταλαβαιουμε ποσοι πολυ εχουμε μεγαλωσει.Ειναι η ελλειψη συγκεκριμενων πραγματων που μας ωθει στο να κατανοησουμε ποσο εχουμε αλλαξει και μεγαλωσει μερα με τη μερα..
Πολλες φορες,μαλλον επι το πλειστον πιστευουμε οτι γυρω μας θα υπαρχουν αντικειμενα και πραγματα που θα ζουν και θα ''αναπνεουν'' οσο εμεις ειμαστε παρων πανω σε αυτη τη γη..
Εκει,αυτη η αλλαγη ειναι που μας κανει να χανουμε το χωμα κατω απο τα ποδια μας..


Οσο πιο μικρος εισαι τοσο πιο δυσκολο ειναι να αντιληφθεις γιατι καποια πραγματα δεν μενουν ιδια...
Δεν μιλαω για το θανατο με την ακριβη του εννοια..αλλα για εναν αποχωρισμο!!


Ειμαι 22 και καποια πραγματα στο μυαλο μου ειναι αδιανοητα οτι μπορουν να υποστουν καποια αλλαγη..
Οπως..η συνηθεια μου να παιρνω μια στοιβα εφημεριδες καθε κυριακη.Το οτι ξερω που να παω και να παρω το συγκεκριμενο σοκολατουχο γαλα που χρειαζομαι καθε πρωι ή η συνηθεια μου να ξερω ακομα και τις στροφες που με χωριζουνε απο το βιβλιοπωλειο που με ''οδηγησε'' στην ομαδα των βιβλιοφαγων και πιστο οπαδο των βιβλιων..


Ναι,επειτα απο 20χρονια παρουσιας και 5χρονια προσωπικης εμπειριας(20χρονια σκεψη,5χρονια Χρηστος) το αγαπημενο βιβλιοπωλειο εχει μπει στη λογικη της συνταξιοδοτησης...
Μπορει να φταιει η κοινωνικη και πολιτικη συγκυρια αλλα εμενα δεν μου λεει κατι αυτο...
Εγω.ειμαι αυτος που χανει  ενα κομματι απο το παρελθον του...
Θα πεις..
Lad,get used of it...
Scuse me,αγγλοφωνε εαυτε μου αλλα δεν θελω καθολου να το ''συνηθισω''...


Ξερετε κατι,αυτο το βιβλιοπωλειο δεν ηταν ποτε συνυφασμενο με την μυρωδια του κλασσικου βιβλιοπωλειου..
Δεν ειχε ποτε την αισθηση του χαρτιου..
Για μενα ηταν αρτια συνδεδεμενο με το πρωσοπικο του..
Ηταν απο εκεινες τις περιπτωσεις που δεν μπορεις να φανταστεις εναν χωρο χωρις καποιο γνωριμο  προσωπο..
Για σκεψου..
Τι θα ητανε το θεατρο Τεχνης χωρις τον Κ.Κουν..
Ποσο θα αλαζε για τους Αιγιωτες το μαγαζι του Τσιχλια χωρις τον ιδιο εκει...?

Το βιβλιοπωλειο ''μου'' ειναι ενα απο εκεινα τα μερη που σου μενει η παρουσια και οχι η ποικιλια...και συγκεκριμενα Μια παρουσια.

Η δεσποινις Α. ηταν η ψυχη αυτου του χωρου..Αν ελεγες το ονομα του βιβλιοπωλειου,ολοι σου ελεγαν αν ηξερες την δεσποινις Α.
Εμενα η γνωριμια μου με αυτη τη πολυχρωμη φιγουρα ηταν πριν κανα..(ε,τι μετραω κ εγω) 10αρι χρονια..Ναι...τοσα..
Θυμαμαι μπηκα στο μαγαζι με αγνοια κινδυνου στο ποσο εθισμενος μπορει να γινει καποιος με ενα βιβλιο...
Τοτε ηταν της μοδας ο 'Harry potter''..
Oταν το ζητησα,πηρα σαν απαντηση ενα βλεμμα(που μετεπειτα καταλαβα τι ιστορια ειχε) μπουχτισμου..
Βλεπεις οταν πηγαινες σε ενα βιβλιοπωλειο και ζητας κατι που οι ανθρωποι εκει το ακουνε καμια 50αρια φορες καθε ημερα,πρεπει να ανακαλυψουν καποια μασκα που θα κρυβει τα πραγματικα τους συναισθηματα ( δηλ.αντε απο δω παιδακι μου.πουθες και Harry Potter μεσημεριατικα
και μιλαω απο προσωπικη πειρα με τον Ben 10...http://bourbouli8ras.blogspot.com/2009/09/koita-perasi-oben-10.html)

Λοιπον...
μετα την πρωτη επαφη με την δεσποινις Α, 
ξαναπηγα μετα απο καιρο για να αγορασω ενα βιβλιο πιο...ενηλικο..
Εκει η αντιδραση της δεσποινις Α. ειχε της αποχρωσεις..του ξαφνιασματος..
Βλεπεις ενα παιδι στ 13-14 να ζηταει το βιβλιο ''Οταν εκλαψε ο Νιτσε'' ηταν...κατι..!
Ετσι με αυτο το βιβλιο που ειναι αρτια συνδεδεμενο με το συγκεκριμενο βιβλιοπωλειο,αρχισε ενα πρωσοπικο ταξιδι μαγειας απο τα χερια της δεσπονις Α. μεχρι την τελικη σελιδα του εκαστοτε βιβλιου που αγοραζα...


Αυτη η συνηθεια εξελιχτηκε σε φιλια..
Επειτα εργασια και γενικα μπηκα οσο πιο πολυ μπορουσα μεσα σε αυτο το βιβλιοπωλειο..
Εμαθα να κανω χωρο απο το πουθενα..
Εμαθα τι σημαινει σχολικη..
Εζησα τα λαθη του Ευσταθιαδη στα βιβλια των αγγλικων,
και εγινα και θειος σε ενα καροτσακι....

Ναι,βαφτισα ενα καροτσακι...
Ενα αντικειμενο που καθε νεος βιβλιοπωλης στην επαρχια πρεπει να εχει...
Την ''Μαρια''...
Με αυτην τρεχαμε μεσα στους βροχερους δρομους του Αιγιου να παραλαβουμε τις κουτες που ερχονταν πανω στην στιγμη και στον γενικοτερο χαμο που ειχε η σχολικη μια μερα οπως η Τριτη...
Οταν της λασκαρε η μια ροδα δεν την παρατησα αλλα της σταθηκα σαν κυριος στα δυσκομα και την επαιρνα στα χερια...Ναι...το καροτσακι,την ''Μαρια''..που την εκανα γνωστη σε ολη την Αχαια..


Σε αυτο το μαγαζι γνωρισα τι παει να πει να ''φοβασαι''....το υπογειο!.
Σαν παιδι δεν ειχα προβλημα με τους σκοτεινους χωρους και ποτε δεν κοιταξα κατω απο το κρεβατι ή μεσα στη ντουλαπα...Αλλα ειμαι σιγουρος οτι πλεον οταν μου λενε υπογειο παντα θα εχω μια δευτερη σκεψη στο κεφαλι μου...Γιατι ποτε δν ξερεις τι μπορει να ξεθαψεις μεσα απο ενα υπογειο βιβλιοπωλειου..και ποσο ''σχολειο'' ειναι στο να μαθεις να εισαι τακτικος και να βρισκεις χωρο απο το 0...


Ειναι πολλα,παρα πολλα και δεν περιγραφονται σε λεξεις...
Ποτε αυτο το κειμενο δεν θα ειναι καλο γιατι παντα θα κανω αλλαγες..Παντα θα εχω μνημες...Παντα δεν θα ξερω τι να πω και τι να κρυψω για να αποφυγω τον δημοσιο εξευτελισμο..
Ενα ξερω..


Οτι μερικες φορες,οι αλλαγες θελουν σοβαρους λογους..
Δν ξερω και ουτε με ενδιαφερει τι μπορει να οδηγησει εν τελει στο κλεισιμο της Συχρονης Σκεψης..
Εγω χανω ενα κομματι απο το Αιγιο που συνηθισα και αγαπησα...
Ποτε πλεον η αγορα δεν θα ειναι η ιδια..Γιατι εγω πλεον δεν ζω στο Αιγιο για να μπορω να μαθαινω και να βλεπω τις αλλαγες..Εμενα το Αιγιο στα ματια μου εχει μια εικονα..και τωρα πιο γρηγορα απο ποτε αρχιζει η αποσυνθεση της...


Η δεσπονις Α. πισω απο το παγκο με την Φαραντουρη στο cd-player και μ στοιβες απο βιβλια οπως ''Ολα στα εμαθα μα ξεχασα μια λεξη'' ή ''Το σπιτι διπλα στο ποταμι'' δεν θα ειναι εκει για να γελασει με κατι κωμικο-τραγικο που συνηθως που προστεθηκε στη ζωη μου...Ουτε θα νευριαζει γιατι μπηκε ο πελατης και οχι ο καφες..για να ανοιξει το ματι..


Ειναι εγωιστικο να θες να παραμενουν τα πραγματα οπως τα ξερεις αλλα ετσι ειναι ο ανθρωπος..Οπως ο δημοσιος υπαλληλος δεν ακουγε την καρακλα να τριζει ετσι και εγω δεν μπορω να μαθω αλλη διαδρομη για να παρω ενα βιβλιο ή ρε αδερφε το καινουργιο φαινομενο Ben 10..


Η τελικη αποφαση δεν εχει παρθει..Αλλα ειναι πλεον αργα..
Η δεσποινις Α. δεν ειναι εκει και το τρενο εχει φυγει μακρια..
Μια συνηθεια χαθηκε και δεν εχω χρονο για καμια αλλη..
Εγω μεγαλωσα και ειχα τον πιο αχαρο τροπο για να το ανακαλυψω..


Μερικες φορες η φυγη δεν ειναι λυση..ειναι απλα η αφορμη για κατι που απο καιρο καραδοκει..
Απλα σκεψου μην κανεις λαθος απο την αρχη...


Δεσπονις Α...αφιερωμενο εξαιρετικα...

Σχόλια

  1. Συγκινηθηκα...Δεν εχω ερωτευτει παραφορα ποτε κανενα βιβλιοπωλειο εχω ερωτευτει ομως την βιβλιοθηκη της Λωζαννης...απιστευτο κτιριο, νεοκλασικο , οπως αλλοστε και ολα τα σπιτια της Λωαζαννης. Αμα παθει τιποτα θα κλονιστουν πολλα μεσα μου...

    οσον αφορα το βιβλιο ''οταν εκλαψε ο Νιτσε'' το πρωτο που διαβασα απο τα βιβλια του, θυμαμαι η μανα μου δεν με αφηνε να το διαβασω γιατι δεν ηθελε να χασω την μαγεια...μιας και ημουν 15 ετων,πηγα ομως και το αγορασα ''κρυφα'' ... πολυ καλο παντως...

    να χαιρεσαι ομως που σου μενουν τοσες ομορφες αναμνησεις...οπως λεει και ο Λειβαδιτης,

    ''Οι αναμνήσεις δεν έχουν οίκτο, η σιωπή είναι η μόνη ελευθερία
    η ματαιότητα είναι ένας κήπος όπου παίζουμε τους αθάνατους
    μαντίλια αποχαιρετισμού ανεμίζουν στο βάθος - ποιος φεύγει, τι σημασία έχει...''και

    ''αυτό που μας
    μεγαλώνει είναι, ίσως, η ίδια η παιδικότητα, που μας διώχνει, για να μην, τελικά,εννοήσουμε....ο καθένας ζεί με το τρόπο του την αιώνια παραπλάνηση.''

    statler

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. o ponos orimazei,prokalese pono ston euato sou,kai isos na anebeis ena level parapano.

    O maniokata8liptikos LthIX

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Statler,δεν ξερω αν ο ερωτας ειναι για το κτηριο ή για το παρελθον που φθηνει πιο γρηγορα...οσο για το βιβλιο πραγματικα στην ηλικια που το δαιβασα ητανε..''επανασταση''
    LthIX αν και καταλαβαινω τ λες..δεν ειμαι ετοιμος ακομα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αν έχεις κώλο...διάβαινε!

Update:
Φαινεται οτι η Naya ηρθε για να μεινει και καποιος απο πισω...χωνει γερα λεφτα για την προωθηση του νεου ταλεντου.
Μεχρι και τραγουδι με τον Φοιβο αναμενετε να ηχογραφησει.
Οπως και να εχει, ειναι η καλυτερα ''μετάλλαξη'' πρωην χορευτριας σε τραγουδιστρια απο φωνη...σωματαρα.



Οριστε το νεος της τραγουδι ( δεν φταιω εγω εαν δεν παταει στις νοτες ακομα και στο στουντιο ):



Εχω καιρο να ασχοληθω με το τι κυκλοφορει στην Αθηνα, ειδικα την νυχτα.
Η κεντρικη φωτογραφια του αρθρου απεικονιζει μια απο τις πιο αναγνωρισιμες γυναικες στην Αθηναικη νυχτερινη ζωη.
Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη.
Μηπως ξερετε αυτο το τραγουδι:



Η τραγουδιστρια του κομματιου ''Μην ακους κανεναν'', αποτελει τον - ισως - πιο αναγνωρισιμο κωλο των αθηναικων club και της επαρχιας.
Η Naya του τραγουδιου δεν ειναι αλλη απο την Αθηνά Νάγια που τοσοι και τοσοι εχουν ''απολαυσει'' να τους χορευει σχεδον γυμνη πανω στις μπαρες των αθηναικων και οχι μονο club.
Αλλαξε λιγο τ…

XxX...είπαμε ακατάλληλο!

UPDATED:
Το σκανδαλο με τις γυμνες φωτογραφιες ( προσωπικες ) διαφορων γυναικων του Hollywood δεν λεει να σταματησει. Συνεχεια βγαινουν ολες και πιο πολλες.
Δειτε καποιες απο τις καινουργιες.



Zoe Kazan, ειναι η εγγονη του γνωστου σκηνοθετη Elia Kazan. ''Σπαει'' ταμεια αυτη την στιγμη με την ταινια ''What If'' αλλα εχει πρωταγωνιστησει και σε ταινιες οπως ''Fracture'', ''Ruby Sparks''.






















Η Kelly Brook δεν θελει συστασεις...


Η όψη της πρόκλησης..

Αυτο το blog δημιουργηθηκε αρχικα για να μπορω να γραφω αυτα που με πειραζουν, ενοχλουν ή και μου θελω να μοιραστω με καποιον/α εκει εξω.
Ποτε δεν περιμενω οτι καποιος/α πραγματικα θα το διαβαζει και ποσο μαλλον οτι θα εχει τετοια απηχηση χωρις διαφημιση.

Ετσι δεν μπορω παρα να προσπαθησω να παω ενα βημα παραπανω το blog και να δοκιμασω κατι καινουργιο.
Δεν ειμαι δημοσιογραφος αλλα οπως θα δειτε παρακατω παραθέτω μια ''συνεντευξη'' ή αλλιως μια συζητηση με εναν νεαρο που αυτο που κανει παντα μου προκαλουσε ερωτηματα και γιατι οχι...θαυμασμο.

Αν ψαξει κανεις τον ορισμο του γυμνισμου, αυτο που θα βρει σαν ερμηνεια ειναι η πρακτικη εκθεση του σωματος σε μη σεξουαλικα ή οικογενειακα πλαισια.
Οι περισσοτεροι εχουμε συνδυασει το γυμνισμο με τις αντιστοιχες παραλιες οπου μπορει καποιος να παει ή με συγκεκριμενη δεκαετια οπου ο ερωτας και η αγαπη για την φυση ηταν διαχυτη.
Στις μερες ομως ο γυμνισμος ή εκθεση του σωματος ''χρησιμοποιειται'' για διαφορους λογους και ε…